Sanki bir matbaa: Büyük Ruhlu Küçük Ali Ağabey

Osman Yüksel Serdengeçti, “Bahtiyar bir ihtiyar var. Etrafı, sekiz yaşından seksen yaşına kadar bütün nesiller tarafından sarılmış” diye başlayan Tarihçe-i Hayat’ta yer alan muhteşem yazısında “Her talebe, bir makine, bir matbaa oldu. İman, tekniğe meydan okudu. Nur Risaleleri binlerce defa yazıldı, teksir edildi” diyerek Üstad Bediüzzaman Hazretlerini ve Nur Talebelerini övgüyle yad eder.

Niçin Risale-i Nur okuyan her Nur Talebesi onu eliyle yazmak zorundaydı? Çünkü 1926 yılında yazılmaya başlanan bu eserlerin matbaalarda basılıp çoğaltılması yasaktı. Zaten bunlar Kur’an yazısıyla çoğaltılıyor, alfabe ise 1928’de değiştirildiği için ayrı bir problem ortaya çıkıyordu.

Bu yüzden bir kez okuduğunda veya dinlediğinde Nurlara hayran olup sahip olmak isteyenlerin yapacağı tek şey, onları kendisi için yazmak veya yazanlardan satın almaktı.

Ayrıca bu eserleri tanıyanlar, onları muhtaç gönüllere ulaştırmak için defalarca yazma aşkı ve şevkiyle dolup taşıyorlar, geceyi gündüze katıyorlar, hatta zarurî işleri dışında yıllarca evlerinden çıkmıyorlardı.

Risale-i Nur’un tamamını içine alan bir uygulamayı birkaç saniyede cep telefonuna ücretsiz indiren bugünkü nesillerin anlamakta zorlandığı bu fedakârlığı gösterenlerden birisi de,13 Kasım 1974’te vefat eden Isparta’nın Kuleönü kasabası kahramanlarından Büyük Ruhlu Küçük Ali Ağabeydir.

1907’de doğan Küçük Ali Ağabey 67 yıllık ömrünü Risale-i Nur hizmetiyle geçirmiş, adeta bir matbaa gibi çalışmış ve tam 17 külliyatı eliyle yazarak fani hayatını ebedîleştirmiştir.

Bediüzzaman Hazretlerinin ‘Büyük Ali’ dediği, Denizli Hapsinde şehit olan  İslamköylü Hafız Ali Ergün Ağabey 1898 doğumlu olup ‘Küçük Ali’ Ağabeyden hem 9 yaş büyüktür, hem de bedenen daha uzun ve büyüktür.

Üstad Hazretlerinin talebeleriyle bizzat görüşerek hatıralarını kaydeden Ömer Özcan, Ağabeyler Anlatıyor-1 isimli kitabında Küçük Ali Ağabeye kendi evinde yaptıkları ziyareti şöyle anlatıyor:

BÜYÜK RUHLU KÜÇÜK ALİ AĞABEY KÜL­Lİ­YAT’I TAM 17 KE­RE YAZ­DI

“Mübarekler Pehlivanı Bü­yük Ruh­lu Kü­çük Ali” Ağa­be­yi­miz, 1907 se­ne­sin­de Is­parta’nın Ata­bey il­çe­si­nin Ku­le­ö­nü köy­ün­de doğ­muştur. Nur da­va­sın­da çok önemli hiz­met­le­re ve­si­le ol­du­ğu­nu, Üs­tadımı­z Bediüzzaman Said Nursî’nin ona yap­tı­ğı il­ti­fat­la­rın­dan an­lı­yo­ruz. Teksir ve matbaanın yasak olduğu bir dönemde Risale-i Nur Kül­li­yatı’nı tam 17 ke­re yaz­mış, 40 se­ne evinden dışarı çık­ma­mıştır…

“Bü­yük Ruh­lu Kü­çük Ali” Ağa­bey, Üs­tadımı­zın “Sa­rı­bı­çak Mus­­ta­fa” ve­ya “Ku­le­ön­lü Mus­ta­fa” ola­rak Kül­li­yatta bah­set­ti­ği Mus­ta­fa Hu­lu­si’nin kar­de­şi­dir. As­lın­da so­yad­la­rı “Sallaba­cak” iken, Said Nursî ta­ra­fın­dan “Sa­rı­bı­çak” ola­rak de­ğiş­ti­ril­miş­tir. Daha sonraları da soyadını ‘Çelik’ olarak değiştirmiştir.

KULEÖNÜ’NDE HU­ZUR VE SAADET DO­LU BİR EV…

An­ka­ra’da ta­le­be­yiz… 1972 se­ne­si­nin Ma­yıs ayın­da Meh­met Kur­­doğ­lu, İs­mail Am­bar­lı, Se­la­haddin Ye­şil­yurt ağa­bey­ler­le birlikte Tek­nik Öğ­ret­men ve OD­TÜ’den 10’a ya­kın ta­le­bey­le, Is­par­ta ve ci­va­rı se­ya­ha­ti­ne çık­tık. Ara­ba, Said Öz­de­mir Ağa­be­yin Chev­ro­let mar­ka pi­ka­bı. Şo­fö­rümüz İs­mail Am­bar­lı…

Sav köyünde Mus­ta­fa Gül Ağa­be­yi zi­ya­ret­ ettikten son­ra, Ku­le­ö­nü köyüne geçip, “Bü­yük Ruh­lu Kü­çük Ali Ağa­bey”in evi­ne git­tik. Tek kat­lı köy evin­de, ze­min üze­rin­e serilmiş ki­li­min üze­ri­ne otur­duk. Ev fev­ka­lâ­de mü­te­va­zı ve sa­de… Fa­kat hu­zur ve sa­a­det do­lu…

ÜS­TAD BEDİÜZZAMAN NİYE “KÜ­ÇÜK ALİ” DE­MİŞ­Tİ?

Bediüzzaman diyor ki:

“Mü­ba­rek he­ye­ti­nin bü­yük bir kah­ra­ma­nı Bü­yük Ali’nin sis­temin­de Kü­çük Ali’nin Mu­ci­zat-ı Kur’ani­ye­si, Mu­ci­zat-ı Ah­me­di­ye’nin tam mu­ta­bık bir ba­kî pır­lan­ta tar­zın­da mev­ki al­dı. Er­ha­mür­râ­hi­mîn her har­fi­ne mu­ka­bil ya­za­na on se­vap ih­san ey­le­sin! Âmin…” (Kas­tamo­nu Lâ­hi­ka­sı, 84)

Hz. Üstad’ın daha birçok mektubunda ‘Büyük Ali’ ve ‘Küçük Ali’ isimleri yan yana geçmektedir. Hep me­rak eder­dim; Aziz Üs­tad niçin “Kü­çük Ali” de­miş­ti? Aca­ba Bü­yük Ali’den (İslamköylü Hafız Ali) yaş ola­rak mı, yok­sa gö­rü­nüş ola­rak mı kü­çük­tü? Ku­le­ö­nü’nde gör­düm ki; ha­ki­ka­ten Küçük Ali Ağa­bey beden iti­ba­rıy­la kü­çük, za­yıf ve kısa boy­lu idi. Ama cis­ma­nî kü­çük­lü­ğü na­sıl göz­le gö­rü­nü­yor­sa, bi­raz ko­nuş­tuk­tan son­ra, “ruhu­nun bü­yük­lü­ğü” cis­mi­nin kü­çük­lü­ğün­den daha zahir ve daha parlak şekilde te­ces­süm ediyor­du.

KÜÇÜK ALİ AĞABEYİN MEZAR KİTABESİ ŞÖYLEDİR:

Yâ Bâki!

Bediüzzaman Hazretlerinin talebesi Mübarekler Heyeti’nin önde gelen rükünlerinden kendisi ile beraber ağabeyi Sarıbıçak Mustafa’nın kaleminde kendisinde olduğu için ömrünün sonuna kadar evinden çıkmadan Nur’ları yazan, Risale-i Nur’un hizmetini dünyada her şeye tercihen hayatının en büyük maksadı yapan; Mübarekler Pehlivanı ve Nur’un Büyük Abdurrahman’ı Büyük Ruhlu Küçük Ali Çelik

D. 1324 Ö. 1974 Ruhuna Fatiha

ONUN ÇOK ÖNEMLİ BİR SUALİ VE ÜSTADIN CEVABI

Mübâreklerin pehlivanı hem Abdurrahman, hem Lütfi, hem Büyük Hâfız Ali mânâlarını taşıyan büyük rûhlu Küçük Ali kardeşimiz bir suâl soruyor. Hâlbuki o suâlin cevabı Risale‑i Nur’da yüz yerde var. “Risale‑i Nur’un erkân‑ı îmâniye hakkında bu derece kesretli tahşidâtı ne içindir? Bir âmî mü’minin îmânı büyük bir velînin îmânı gibidir, diye eski hocalar bize ders vermişler.” diyor.

Elcevap: Başta Âyetü’l‑Kübrâ merâtib‑i îmâniye bahislerinde; ve âhire yakın müceddid‑i elf-i sânî İmâm-ı Rabbânî beyânı ve hükmü ki: “Bütün tarîkatların müntehâsı ve en büyük maksatları, hakàik‑ı îmâniyenin inkişafıdır. Ve bir mesele-i îmâniyenin kat’iyyetle vuzûhu, bin kerâmetlerden ve keşfiyâtlardan daha iyidir.” ve Âyetü’l‑Kübrâ’nın en âhirdeki ve “Lâhika”dan alınan o mektûbun parçası ve tamamının beyânâtı cevap olduğu gibi, “Meyve Risalesi”nin tekrârât‑ı Kur’âniye hakkında Onuncu Meselesi, tevhid ve îmân rükünleri hakkında tekrarlı ve kesretli tahşidât‑ı Kur’âniyenin hikmeti, aynen bitamâmihâ onun hakîki tefsiri olan Risale‑i Nur’da cereyan etmesi de cevaptır.

Hem, îmân‑ı tahkîkî ve taklidî ve icmâlî ve tafsîlî ve îmânın bütün tehâcümâta ve vesveseler ve şüphelere karşı dayanıp sarsılmamasını beyân eden Risale‑i Nur parçalarının izâhatı, büyük rûhlu Küçük Ali’nin mektûbuna öyle bir cevaptır ki, bize hiçbir ihtiyaç bırakmıyor.

İkinci Cihet: Îmân, yalnız icmâlî ve taklidî bir tasdike münhasır değil; bir çekirdekten, tâ büyük hurma ağacına kadar ve eldeki âyinede görünen misâlî güneşten tâ deniz yüzündeki aksine, tâ güneşe kadar mertebeleri ve inkişafları olduğu gibi, îmânın o derece kesretli hakikatleri var ki, – bin bir Esmâ‑i İlâhiye ve sâir erkân‑ı îmâniyenin kâinât hakikatleriyle alâkadar çok hakikatleri var ki – “Bütün ilimlerin ve mârifetlerin ve kemâlât‑ı insaniyenin en büyüğü îmândır ve îmân‑ı tahkîkîden gelen tafsîlli ve bürhânlı mârifet‑i kudsiyedir.” diye ehl‑i hakikat ittifak etmişler.

Evet, îmân‑ı taklidî, çabuk şüphelere mağlup olur. Ondan çok kuvvetli ve çok geniş olan îmân‑ı tahkîkîde pek çok merâtib var. O merâtiblerden ilmelyakîn mertebesi, çok bürhânlarının kuvvetleriyle binler şüphelere karşı dayanır. Hâlbuki taklidî îmân, bir şüpheye karşı bazen mağlup olur.

Hem îmân‑ı tahkîkînin bir mertebesi de aynelyakîn derecesidir ki, pek çok mertebeleri var. Belki esmâ‑i İlâhiye adedince tezâhür dereceleri var. Bütün kâinâtı bir Kur’ân gibi okuyabilecek derecesine gelir.

Hem bir mertebesi de hakkalyakîndir. Onun da çok mertebeleri var. Böyle îmânlı zâtlara şübehât orduları hücum da etse bir halt edemez. Ve ulemâ‑i ilm-i kelâmın binler cilt kitapları, akla ve mantığa istinâden te’lif edilip, yalnız o mârifet‑i îmâniyenin bürhânlı ve aklî bir yolunu göstermişler. Ve ehl‑i hakikatin yüzer kitapları keşfe, zevke istinâden o mârifet‑i îmâniyeyi daha başka bir cihette izhâr etmişler. Fakat, Kur’ânın mûcizekâr cadde‑i kübrâsı, gösterdiği hakàik‑ı îmâniye ve mârifet‑i kudsiye; o ulemâ ve evliyânın pek çok fevkınde bir kuvvet ve yüksekliktedir.

İşte Risale‑i Nur, bu câmi’ ve küllî ve yüksek mârifet caddesini tefsir edip, bin seneden beri Kur’ân aleyhine ve İslâmiyet ve insaniyet zararına ve adem âlemleri hesabına tahribâtçı küllî cereyanlara karşı Kur’ân ve îmân nâmına mukàbele ediyor, müdafaa ediyor. Elbette hadsiz tahşidâta ihtiyacı vardır ki, o hadsiz düşmanlara karşı dayanıp ehl‑i îmânın îmânını muhâfazasına Kur’ân nuruyla vesile olsun.

Hadîs‑i Şerîfte vardır ki: “Bir adam seninle îmâna gelmesi, sana sahrâ dolusu kırmızı koyunlardan daha hayırlıdır.” Bazen bir saat tefekkür, bir sene ibâdetten daha hayırlı olur. Hattâ Nakşîlerin hafî zikre verdiği büyük ehemmiyet, bu nev’i tefekküre yetişmek içindir.

Umum kardeşlerime birer birer selâm ve duâ ediyoruz.

اَلْبَاق۪ي هُوَ الْبَاق۪ي

Kardeşiniz Said Nursî

Emirdağ Lâhikası