Hayrettin Karaman’ın fonu! 

AKP’nin fetvacısı Hayrettin Karaman’ın geçen hafta kaleme aldığı ‘Fon Komplosu’ başlıklı yazısına yönelik eleştirilere ne cevap vereceğini merak ediyordum. Aslında bu kadar beklemesine gerek yoktu. Sıcağı sıcağına konuşabilirdi. Fon skandalına saçma sapan ifadelerle ‘komplo’ diyen yaklaşımına herkes tepki gösterdi. 

Sadece muhalefet ve karşı taraf değil, kendi mahallesi de itiraz etti. Belki de ilk kez cemaatin anlayacağı açıklıkta cami kürsülerinden sesler yükseldi. Hayır, Diyanet’in hutbeleri değil, akıl ve vicdan sahiplerinden ‘münferit çıkışlar’ yaşandı. 

“Kravatlı hırsızlar sizinle beraber secde yapıyorlar.” dendi. Kravatlı, takım elbiseli hırsızların kim veya kimler olduğunu tahmin etmek zor değil. AKP anladı, anında erişim yasağı getirdi. Daha fazla duyulsun istemedi. İsmailağa Grubu’ndan olduğu anlaşılan bir başka hoca “Müslümanlar kamunun malını yemekte birbiriyle yarışıyor” diye haykırdı. Siyasal İslam mahallesinin ağır abisi Abdurrahman Dilipak, doğrudan Karaman’ı hedef aldı ve “Buna kimse inanmaz… Geçti o günler” dedi. 

Taha Akyol gibi mutedil bir isim bile ‘olmaz, olamaz’ diye yazdı. Fon skandalının savunulabilir tarafı yoktu çünkü. Her şey meydandaydı. AKP kimliğinin ayrılmaz parçası olan Fatma Betül Sayan gibi isimler ‘suçüstü’ yakalanmıştı. AKP’nin gözdesi Ertan Aydın fon soruşturmasında tutuklandı. Ama nedense kamuoyu sadece Sayan’ı diline doladı. Ertan Aydın’ı unuttu. Fatma Betül Sayan’ın bakanlık yapmış ve daha şöhretli biri olduğu doğru… Ama Aydın da sıradan bir isim değil. Yukarıya yakınlığı önemli… 

Erdoğan’ın bile sessiz kaldığı fon skandalında Hayrettin Karaman, bir din adamı olarak AKP’yi savunan, iddiaları ‘komplo’ diye niteleyen bir yazı yazabildi. AKP’nin her türlü politikasına ‘fetva üretebilen’ biri olduğunu ispatladı. Hem kendi itibarına hem de ilmine yazık etti. “Var mıydı bir itibarı?” diyebilirsiniz. 

Haklısınız. AKP tabanının bile dikkate almadığı bir isme dönüştü. Bir zamanlar ne kadar önemserdim. Fıkıh deyince akla onun adı gelirdi. İçtihadıyla amel edilirdi. AKP’nin devr-i iktidarına kadar bir duruşu vardı. Rüzgârın önünde kolay eğilmezdi. AKP’nin mahvettiği isimlerden biri oldu. 

Saray’a ve Sultan’a yakınlık gösterdi ve bitirdi kendini. “Kurb-i sultan, ateş-i suzan” gerçeğini bilmemesi mümkün müydü? Tarihle sabit, Saray’ın gölgesinde ot bitmez. Fikir ve düşünce asla yeşermez. Yılın 2026 olması, defalarca sınanmış bu kuralı değiştirmez. 

Uzakta da olsam sabah uyanır uyanmaz ilk işim bilgisayarı açmak oldu.  Hayrettin Karaman’ın cevabını okumak için… Herhalde söyleyecek bir sözü vardı. 

Aaa baktım yok… Bir başka netameli konuya girmiş. Fonun f’si bile yok. Konumuz fon değil miydi? Bir hafta boyunca eleştirilerin odağında fon yazısı yok muydu? Komplo dediği iddiaların altını doldurması ve kendisini savunması gerekmez miydi? Geri adım atması da bir seçenekti. “Yanılmışım!”  diyebilirdi. 

Fon tartışmaları sırasında, geçmiş günahlarından birini, Yazıcıoğlu’nun ölüm fermanı diye yorumlanan yazısını hatırlatanlar olmuştur belki… Evet, o yazı da pek masum değil. Her yöne çekmeye elverişli. Belki muradı o değildi. O zaman yine kendisine bakmalı, meramını doğru anlatamamak da kusurdur. Hatayı kendinde aramalı. 

Anadolu toprakları devletin bekası için ‘kardeş katline’ fetva veren din alimlerini gördü. Karaman’ın da bu zincirin halkası olması pekâlâ mümkün. Ama konumuz o değil. 

Daha önce yazmış olmalıyım, “Cevap veremiyorsan suçla…!” 

AKP ve avenesinin tarzı bu. Köşeye sıkışan ‘suçlayarak’ yakasını kurtarmaya ve işin içinden sıyrılmaya çalışır. Siz de fark etmiş olmalısınız. Çünkü örneklerine sık rastlanır. 

“Vicdansızlar topluluğu ‘hem suçlu, hem güçlü’ deyimini hak ediyor!” imiş. Karaman’ın ilk cümlesi bu. Ardından söylediği şu hüküm cümlesi  ne demeli: “Hem o güzel memleket evlâdına kıydılar, hem de suçu üzerimize atmak için komplo hazırladılar…” 

‘Bunlara cevap vermeye değmezmiş’ ama ‘buna inanmaya can atanları’ günahtan kurtarmak için asıl faillerin kim olduğunu ortaya koymak istemiş. O komployu da Allah’ın yardımıyla atlatmış. Allah nasıl yardım etmiş… Onu da söyleseydi ya! 

AKP ve Erdoğan iktidarı olmasaydı, paçayı kurtarabilir miydi? En azından ne demek istediğini soran bir savcı çıkardı. Fon skandalını ‘komplo’ diye savunacak kadar AKP’yi destekleyen birine hesap sormak bugün için mümkün mü? Değil elbette…  

Hayrettin Karaman yine hızını alamamış ve Yazıcıoğlu suikastinde ‘asıl failleri’ bulmuş. Kaynağı ise ‘devletin resmî ağzı…!’ İfade onun… Bir fıkıh üstadı bu yanlışa nasıl düşer? Savcılığın iddiasını, siyasi bir ismin açıklamasını nasıl hükme dönüştürür? Ve bir hakikat gibi sunmaya kalkar? Belli ki bu konuda da sıkışmış ve acze düşmüş… ‘Devletin resmî ağzına sığınmaktan’ başka çıkış bulamamış. Keşke kendisi olmayı deneseydi. Yargıya bu denli güvenmesini anlamak kolay değil. 

Karaman’ın yazısında ne fon var ne kendisi… Uzun uzun ‘devletin resmî ağzından’ çıkan cümleler… Onlar da çürümüş sakıza dönmüş hiçbir inandırıcılığı kalmamış ‘komplo teorileri’. 

Varsa birinin suçu, nereden ve kimden olursa olsun ortaya dökülsün… Eğer kaza değil de suikast ise aydınlatılsın… Fakat başka hesapların görüldüğü bir zemine dönüşmesin… 

AKP’nin yaptığı o… Komplo teorilerinin de hedefi farklı değil. Amaç gerçeği ortaya çıkarmaktan ziyade birilerini zan altında bırakmak… 

İşte son operasyon… “Bu olay masum değil, araştırılsın, soruşturulsun…” diyenler tutuklandı. Aralarında ailenin avukatı da var. Bir gruba mensubiyet ilişkisi olayın delili olabilir mi? 

Diyelim ki, AKP ve Erdoğan iktidar ve koltuk için gözünü kararttı! Hayrettin Karaman, “Bu gruba olan öfkeniz, sizi adaletsizliğe sevk etmesin…” ikazından habersiz mi? Okumamış olamaz ve fakat belli ki dilinden öteye geçmemiş, boğazından aşağı inmemiş.

Hayrettin Karaman gibi bir ismin bu hallere düşmesinden memnuniyet duymuyorum, üzülüyorum ve acıyorum. Kendine de ilmine de yazık etti. Ömrünün son demlerinde ‘devletin resmî ağzını’ fikir ve düşünce diye benimsedi. 

Fon komplosu eleştirilerine cevap veremedi, ‘siz de Kızılderilileri kestiniz’ gibi saçma sapan yollara saptı, ‘panik atak’ halinde birilerini suçlamaya kalktı. Karaman’ın koyunu, sonra çıkar oyunu… Hayrettin Karaman’ın hayatı bu sözün ispatı oldu. 

Bakalım; Karaman’ın fonu, ne olacak sonu…