Montella gitti Sergen Yalçın geldi sonuç değişmedi!

Uluslar A Ligi’nde oynadığı dört maçı da kaybeden A Millî Takım’da Vincenzo Montella’nın görevine son verilmiş, yerine Sergen Yalçın getirilmişti. Yeni teknik adam ilk sınavını Belçika karşısında verdi. A Ligi’nde tutunabilmek için mutlak galibiyete ihtiyacımız vardı. Henüz puan alamamış olmamızın yanı sıra kötü averajımız da B Ligi’ne düşeceğimizin güçlü işaretlerini veriyordu. 

Sergen Yalçın’ın millî takımın başına geçmesi başlı başına sürprizdi. TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu’nun telefonuyla millî görev teklifini alan Sergen, tereddütsüz kabul etti. Teknik direktörlük kariyerinde istikrarı yakalamakta zorlanan bir isimle dört yıllık sözleşme imzalanması, tercihin ironik tarafını oluşturuyordu. Millî Takım’ın sancılı bir dönemden geçtiği düşünüldüğünde, Sergen Yalçın döneminin nasıl sonuçlanacağını tahmin etmek için kâhin olmaya gerek yoktu. Elbette beklentileri tersine çevirmek kendi elindeydi ancak geçmişin bıraktığı izler, gelecek adına iyimser olmayı zorlaştırıyordu. 

Sergen Yalçın, ilk maçında Montella’nın ‘sahte 9’ tercihinden vazgeçerek forvet hattında klasik santrfor Enes Ünal’a görev verdi. Sağ bekte Oğuz Aydın’ı tercih ederken Arda Güler’i 10 numara pozisyonuna yerleştirdi. Kart cezalısı Abdülkerim Bardakcı’nın yokluğunda ise stoperde Ozan Kabak görev yaptı. 

Belçika karşısında maça hızlı ve baskılı başladık. Ancak Türk futbolunun kronik hastalığı bu maçta da kendisini gösterdi: Final paslarındaki beceriksizlik. Hücum ederken savunma arkasında bıraktığımız geniş alanlar da değişmemişti. Arda Güler’in 20. dakikada attığı muhteşem frikik golüyle oyun üstünlüğünü skora yansıttık. Golden sonra millî takımdan beklenen, özgüven kazanarak oyunun kontrolünü elinde tutmasıydı. Ne var ki bu beklenti kısa sürede boşa çıktı. 

Jeremy Doku’nun kanatlardan taşıdığı toplar savunmamız için ciddi tehdit oluşturdu. 27. dakikada Kevin De Bruyne, 30. dakikada De Ketelaere sahneye çıktı. Sadece üç dakika içinde 1-0 öne geçtiğimiz maçta 2-1 geriye düştük. Her iki golde de ortak nokta, Belçikalı oyuncuların ceza sahamızda neredeyse hiç zorlanmadan pas yapabilmesiydi. Savunma zaaflarımız bir kez daha ağır faturayla karşımıza çıktı. 

Peş peşe gelen goller millî takımın direncini kırdı. Rakip kalede pozisyon üretmekte zorlanırken Belçika, özellikle Doku’nun etkili taşıdığı toplarla tehlikeli ataklar geliştirdi. 

İkinci yarıda ise ilk devreye oranla çok daha tutuk bir Türkiye vardı. Oyunun kontrolünü tamamen rakibe bıraktık. Kalemizde üst üste pozisyonlar gördük. Arda Güler dışında skora ve oyunun gidişatına isyan eden bir oyuncu bulmak zordu. Sergen Yalçın’ın oyuna aldığı Hakan Çalhanoğlu, Deniz Gül, Salih Özcan ve Zeki Çelik de gidişatı değiştirecek bir katkı sunamadı. 

Sonuç ortada: Montella gitti, Sergen Yalçın geldi ama Türkiye cephesinde değişen pek bir şey olmadı. Kolay top kayıpları, başarısız final pasları ve savunmadaki açıklar yine sahnedeydi. Teknik direktör değişikliği, millî takımın yıllardır çözülemeyen yapısal sorunlarını ortadan kaldırmaya yetmedi. Üst üste beşinci maçımızdan da sahadan mağlup ayrıldık.  

Artık millî takımın ciddi bir yeniden yapılanmaya ihtiyacı var. Bu yapılanmanın merkezinde de tartışmasız biçimde Arda Güler bulunmalı. Arda’nın takımın lideri ve oyun aklı olduğu kabul edilmeli, kadro onun yeteneklerini en üst düzeye çıkaracak şekilde şekillendirilmeli. Bir anlamda Arjantin’in Messi modelinden ilham almalıyız. 

Arjantin, Messi’nin etrafında kurduğu, onun için mücadele eden ve oyununu yıldızının özelliklerine göre şekillendiren bir takımla 2022’de şampiyon, 2026 Dünya Kupası’nda ise ikinci oldu. Türkiye’nin de Arda Güler için benzer bir futbol aklı geliştirmesi gerekiyor. Aksi hâlde elimizdeki olağanüstü yeteneği, doğru bir takım inşa edemediğimiz için harcamış olacağız.