Hayrettin Karaman’a göre ‘fon vurgunu’ bir komplo: “Ekonomiyi çökertmek istiyorlar!”

Rejimin ‘fetva’ makamı olarak bilinen Hayrettin Karaman, AKP’lilerin merkezinde yer aldığı fon vurgunuyla ilgili bir yazı kaleme aldı. Yenişafak’ta yayınlanan yazının başlığı ‘Fon komplosu’…  Hayrettin Karaman’a göre neredeyse tamamı AKP’li ya da parti bağlantılı olanların karıştığı vurgun AKP hükümetine, Erdoğan’a yönelik bir komplo! Amaç ekonomiyi çökertmek ve böylece iktidarı devirmek! 

Hayrettin Karaman, söz konusu yazısında hem, “Ortada bir skandal, bir kul hakkına sarkma, haram helal ayırmadan cebi/küpü doldurma, çok kazanmak hırsıyla hesapsız yatırma olayı var!” diyor hem de ardından, “… ama bunların bir de arka planı var; sayın adalet bakanımız gazetemizde açıkladı: Erdoğan’ı ve iktidarını bitirmek için bir komplo kuruluyor, rüşvet ile üst düzey denetim sorumluları teslim alınıyor, denetimsiz piyasaya hakim olunuyor, milyarları belli ellerde toplayıp ekonomiyi çökertmeye teşebbüs ediliyor…” ifadelerini kullanıyor. 

Halbuki bizzat Adalet Bakanı Akın Gürlek, bir çetenin olduğunu ve bu çetenin rüşvetle bürokratları bağladığını söylemişti. Dahası AKP’li Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan bile, “Hiç ummadığımız insanlar bu işin içinde!” diyerek vurgunu yapanların kendi tanıdıkları, yakınları olduğunu anlatmıştı. 

Buna rağmen Hayrettin Karaman, fon vurgununun AKP’ye, Erdoğan’a yönelik bir komplo olduğunu yazabiliyor… 

‘Suçun şahsiliği’ ilkesi yeni aklına geldi!

Hayrettin Karaman, yazısında, Erdoğan’ı korumak için ‘suçun şahsiliği’ ilkesini hatırlatmayı da ihmal etmemiş: “Hukukta “suçun ve cezanın şahsîliği” diye bir temel kural vardır; kimseye başkasının suçu da, cezası da yüklenemez. Şimdi bakıyorum, günlerdir bütün medya fon konusu ile meşgul, bu arada muhalefet, bütün sorumluluğu/suçu sayın Cumhurbaşkanımıza yüklemenin ve onu yıpratmanın peşinde. Meseleye taraflı ve tarafsız yaklaşanlar bolca var.” 

Kamuoyu da doğal olarak Hayrettin Karaman’a soruyor; ‘suçun şahsiliği’ ilkesi yeni mi aklınıza geldi? Özellikle güncel soruşturmalarda, muhalefete yönelik yargılamalarda bu ilkeyi neden hatırlatmadınız? Babasının uydurulmuş örgüt bağlantısı nedeniyle evlatlar tutuklandı bu ülkede! Kocasını bulamadıkları için kadını gözaltına aldı ve tutukladılar. Bunu da bizzat itiraf ettiler. Bütün bunlar yaşanırken ‘suçun şahsiliği’ ilkesi neden aklınıza gelmedi? Kanunlar geriye yürütülerek suç uydurulduğunda neredeydiniz? Yasal bir bankaya para yatırmak, yasal bir okula evladını göndermek, yasal bir sendikaya üye olmak ‘terör örgütü’ suçunun delili olarak gösterildiğinde neden ‘hukuku’ hatırlatmadınız?