Göçmenler milli takımları doldurdu, yerlilere yer kalmadı! [Haber-İnceleme: Efe Yiğit]

Milli Takımlarda sadece ‘doğma büyüme oralı’ futbolcuların yer aldığı günler, tarih oldu. Ulusal liglerde yabancı oyuncu sayısında yapılan değişiklik gibi milli takımların kapısı da yabancılara açıldı. Fransa’nın 1998 Dünya Kupası ve Euro 2000 şampiyonluğunda göçmen ya da devşirme oyuncular başrol oynadı. Almanya ve Hollanda milli takımlarında hatırı sayılır miktarda göçmen kökenli oyuncu bulunuyor. Göçmenleri çıkardığınızda Belçika ve İsviçre milli takımında geriye oyuncu kalmıyor. Önce ‘devşirmeler’ sonra da ‘göçmenler’… Peki, buraya nasıl geldik?

FİFA’NIN KARARINA KARŞI KOLONİLER

futbol yerli 2‘Devşirme’ oyuncuların tarihi oldukça uzun. Devşirme oyuncular ilk kez 1934 dünya kupasında boy gösterdi. Kupanın sahibi İtalya’nın kadrosunda bulunan Raimundo Orsi, Luis Monti ve Enrico Guaita aslında Arjantin kökenliydi. Hatta bu isimlerden Monti, 4 yıl önceki kupada Arjantin formasını giymişti. Nazi Almanya’sı 1938’de Avusturya’yı işgal ettikten 3 ay sonra başlayan Dünya Kupası’nda Almanya kadrosunda 9 Avusturya milli forması giymiş oyuncu vardı. 1958 Dünya Kupası’nda Brezilya formasını 3 kez giyen Jose Altafini 4 yıl sonra bu kez Şili’de 2 maçta İtalya forması giydi. Aynı yıl İtalya kadrosunda daha önce Arjantin forması giymiş ve 1961’de Avrupa’nın en iyi futbolcusu seçilen Omar Sivori de vardı.

İspanya 1962 Dünya Kupası’nda Ferenc Puskas (Macaristan), Euligo Martinez (Paraguay) ve Jose Santamaria (Uruguay) gibi devşirme oyuncularla mücadele etti. Bu isimlerden Puskas Macaristan’ın, Santamaria ise Uruguay’ın formasını 1954 dünya kupasında giymişti. FIFA bir ülkenin milli formasını giymiş oyuncunun başka bir ülke adına oynamasını engelleyen kararı 1962’de alacaktı. Bu karar Avrupa ülkelerini yine de durdurmadı. Eski kolonilerinden oyuncu devşirmeye devam ettiler. Bu kuralı ilk kez Portekiz uyguladı. 1966 dünya kupasında 3. olan Portekiz’in kadrosunda Mozambik’ten efsane Eusebio, Costa Pereira, Hilario ve Mario Coluna vardı.

‘MİLLİ MARŞI BİLMEYENLER’…

Yakın dönemde devşirme oyuncuların yerini göçmen kökenliler aldı. Göçmenlerle başarıya ulaşan ülkelerin başında Fransa ve Hollanda geliyor. Fransa, Afrika’daki sömürgelerinden gelen yetenekli oyuncularıyla futbolda başarıyı yakaladı. Cezayir asıllı Zidane liderliğinde 1998 Dünya Kupası’nı kazanan Fransa, aynı başarıyı Euro 2000’de tekrarlarken başrolde yine Zidane ve ‘göçmenler’ vardı. 1998 Dünya Kupası sonrası Ulusal Cephe’nin ırkçı lideri Jean-Marie Le Pen ‘Milli marşı bilmeyenler Fransa formasını giyiyor’ diyerek tepkisini ortaya koyacaktı. Le Pen’e inat 2006 Dünya Kupası’nda mücadele eden 23 Fransız oyuncudan 17’si göçmen kökenliydi ve takımlarını Dünya 2.’si yaptılar.

Hollanda, sömürgesi Surinam’dan çıkan Gullit ve Rijkaard gibi isimlerle Euro 88’de zirveye çıktı. Son yıllarda Hollanda sadece sömürülerinden değil, ülkesindeki göçmenlerden de yetenekli isimleri milli takıma kazandırmaya başladı. Halid Boulahrouz, Patrick Kluivert, Memphis Depay, İbrahim Afellay, Lens, van Bronckhorst, Bruno Martins Indi gibi isimler doğma büyüme Hollandalıydı ama göçmen kökenliydi.

ALMANLAR, FRANSA’DAN ÖRNEK ALDI

futbol yerli 1Uzun süre milli takımı ‘devşirme ve göçmen’ kökenlilere kapatan Almanya’nın aklını Fransa’nın 1998 Dünya Kupası’nı kazanması çeldi. ‘Alman gururunu’ kıran ilk isim Gana asıllı Gerard Asamoah oldu. Bu ismi Brezilya asıllı Kevin Kuranyi takip etti. Almanların ısrarla kadrosunda görmek istediği ilk göçmen Türk Yıldıray Baştürk’tü. Bu oyuncunun tercihini Türkiye’den yana kullanmasıyla Türk kökenli yetenekler mercek altına alındı. Mesut Özil, Serdar Taşçı, İlkay Gündoğan gibi Türk yıldızların tercihi Almanya olurken, Nuri Şahin ve Altıntop kardeşler Türkiye’de oynamayı seçti.

Mario Gomez (İspanya), Mesut Özil (Türkiye), İlkay Gündoğan (Türkiye), Emre Can ( Türkiye), Lukas Podolski (Polonya), Miroslov Klose (Polonya), Sami Khedira (Tunus), Jerome Boateng (Gana), Shkodran Mustafi (Makedonya) Alman milli takımı için ter döken göçmen kökenli oyunculardı.

GÖÇMENLERİN SIRTLADIĞI TAKIMLAR

İsviçre milli takıma demek göçmenler milli takımı demektir. Göçmenlere milli takım kapısını Kubilay Türkyılmaz, Murat ve Hakan Yakın ile açan İsviçre’de neredeyse bugün yerli oyuncu bulmak imkânsız hâle geldi. Eren Derdiyok (Türkiye), Gökhan İnler (Türkiye) Diego Benaglio (İtalya), Johan Djourou (Fildişi Sahilleri), Ricardo Rodriguez (İspanya-Şili), Tranquillo Barnetta (İtalya), Valon Behrami (Arnavut), Blerim Dzemaili (Arnavut), Granit Xhaka (Arnavut), Xherdan Shaqiri (Kosova), Josip Drmic (Hırvat), Mario Gavranovic (Hırvat), Admir Mehmedi (Makedonya), Haris Seferovic (Bosna-Hersek) halen İsviçre milli takımı için ter döküyor. Bu oyuncuları çıkardığımızda geriye milli takım kalmaz!

Keza aynı durum Belçika içinde geçerli. Son yıllarda bir ‘futbol ülkesi’ hâline gelen Belçika’nın kadrosunda Marouane Fellaini (Fas), Divock Origi (Kenya), Romelu Lukaku (Zaire), Mousa Dembele (Mali), Nacer Chadli (Fas), Axel Witsel (Martinique), Jordan Lukaku (Zaire), Radja Nainggolan (Endenozya), Christian Benteke (Zaire), Christian Kabasele (Zaire) gibi göçmen oyuncular ağırlıkta. Kısaca ulusal liglerde sınırlar uzun yıllar önce kalkmıştı. Aynı durum artık milli takımlar için de geçerli.

YORUM YAZIN

Lütfen yorumunuzu yazın
Lütfen isminizi girin