Kanada’nın Newfoundland Adası’na 1878 ve 1904 yıllarında getirilen toplam altı sığın, doğal yırtıcıların azlığı ve uygun yaşam koşulları sayesinde yüz binleri bulan bir nüfusa ulaştı. Adadaki sığın sayısının 2022’de yaklaşık 110 bin olduğu tahmin edildi. Aşırı otlama bazı bölgelerde genç ağaçların gelişmesini engellerken ormanlık alanlar açık çayırlara dönüştü. Kontrollü avcılıkla nüfusun azaltıldığı bölgelerde ise ormanların yeniden büyümeye başladığı bildirildi.
Kanada’nın doğusundaki Newfoundland Adası’nda yaklaşık 150 yıl önce başlayan bir hayvan yerleştirme çalışması, adanın ekosistemini değiştiren büyük bir nüfus artışına dönüştü. Adaya ilk olarak 1878’de iki sığın bırakıldı. 1904’te ise New Brunswick’ten getirilen iki erkek ve iki dişi olmak üzere dört sığın daha doğaya salındı.
Toplam altı hayvanla başlayan nüfus, adada yeterli besin bulunması ve doğal yırtıcıların sınırlı olması nedeniyle hızla büyüdü. Newfoundland’daki sığın nüfusunun 2022 itibarıyla yaklaşık 110 bine ulaştığı tahmin edildi.
Sığınların sayısındaki artış yalnızca hayvan popülasyonunu değil, adanın bitki örtüsünü de değiştirdi. Büyük miktarda yaprak, dal ve genç fidan tüketen hayvanlar özellikle bazı ormanlık bölgelerde ağaçların kendisini yenilemesini engelledi.
Günlük 18-22 kilo bitki tüketiyorlar
Yetişkin bir sığın kış aylarında günde yaklaşık 18-22 kilogram, yaz aylarında ise 22-27 kilogram bitki tüketebiliyor. Yaklaşık 110 bin hayvan üzerinden yapılan hesaplamalar, Newfoundland’daki sığınların bir yılda yüz binlerce ton, bazı tahminlere göre yaklaşık 1 milyon tona ulaşan miktarda bitki tüketebileceğini ortaya koyuyor.
Sorunun en belirgin yaşandığı bölgelerden biri Gros Morne Ulusal Parkı oldu. Parktaki sığın nüfusu 1990’ların sonunda 7 binin üzerine çıktı. Bazı bölgelerde kilometrekare başına dört sığından fazla hayvan yaşamaya başladı.
Yoğun otlama nedeniyle genç ağaçların önemli bölümü büyüyemedi. Bazı ormanlık alanlarda ağaçların yerini açık bitki örtüsü aldı ve bu alanlar zamanla sığınların yoğun olarak beslendiği çayırlara dönüştü.
Kontrollü av uygulaması devreye sokuldu
Yetkililer bunun üzerine 2011’den itibaren kontrollü av uygulamasını devreye soktu. Gros Morne’daki sığın nüfusunun yaklaşık 2 bin seviyesine indirilmesi hedeflendi.
Nüfusun azaltıldığı bölgelerde genç ağaçların ve orman altı bitki örtüsünün yeniden gelişmeye başladığı gözlendi. Daha önce yoğun otlama nedeniyle kendisini yenileyemeyen bazı orman alanlarında doğal toparlanma süreci başladı.
Newfoundland genelinde sığın nüfusunun son yıllarda yeniden yükselmesi üzerine av kotası da artırıldı. 2026-2027 dönemi için verilen büyük av lisansı sayısı bin 90 artırılarak 28 bin 705’e çıkarıldı.
Newfoundland örneği, adaya sonradan getirilen küçük bir hayvan grubunun uygun koşullarda birkaç kuşak içinde yüz binleri bulan bir nüfusa ulaşabildiğini ve geniş bir ekosistemin bitki yapısını değiştirebildiğini gösteren örneklerden biri olarak kayıtlara geçti.