AnaSayfa»Yazarlar»Bülent Keneş»Müstahakını vefan kadar bulasın ey Anadolu!..

Müstahakını vefan kadar bulasın ey Anadolu!..

Pinterest Google+

Yorum | Bülent Keneş

Çocukluğumda evde, sokakta büyüklerin konuşmalarına kulak misafiri olurdum. Aralarında olmayan bazı üçüncü şahıslardan bahsederken sıklıkla “iyi biri, kimseye bir zararı yok,” ya da kestirmeden “zararsız biri” dediklerini duyardım. Bir insanın iyi bir insan olduğunu ifade için “kimseye bir zararı yok,” “zararsız” gibi ifadeleri daha o zamandan mı tuhaf bulmaya başlamıştım, yoksa bunu yaşım ilerledikçe mi yapmıştım tam hatırlamıyorum. Ancak, insanların iyiliğinin başkalarına zarar vermemeye indirgenmesinin tuhaflığı ortadaydı.

Ya peki, insanlar ve toplum için bir fayda üretme, başkalarına maddi-manevi katkıda bulunma, özveriyle, fedakarlıkla başkalarının müşküllerinin giderilmesine yardımcı olma, tanıdığınız tanımadığınız insanlara hayırda ve iyilikte bulunma… İyi insan olmanın bunlar neresindeydi? Daha da ötesi, yapılan bu iyilikler, hayırlar ve kendileri için girişilen fedakarlıklar karşısında asgari seviyede bile olsa bir vefa hissi duymak ve iyi olduklarını bildiğini insanlara karşı girişilen haksızlıklar, hukuksuzluklar, zulümler karşısında o vefa hissinin gereğine göre tavır almak iyi insan olmanın neresine düşerdi?

VEFASIZLIĞIN, KADİR BİLMEZLİĞİN, NANKÖRLÜĞÜN BÖYLESİ…

Küresel bir iyilik hareketi olan Hizmet Hareketi’ne gönül vermiş insanların, Anadolu’nun “kimseye zararı yok,” zararsız”a kadar düşürdüğü iyi insan olma halini düştüğü yerden kaldırıp, büyük fedakarlıklar ve özverilerle donatmasının karşılığı bu mu olmalıydı? Öğretmeninden iş adamına, yani iyilik kervanına dahil olmak için maddi imkanlarını ortaya koyanından tüm hayatını aynı yola harcayanına varıncaya kadar sırf yaptıkları hayır ve iyiliklerden dolayı bugün zulme uğrayan yüzbinlerce insana yapılan vefasızlığın, nankörlüğün, kadir bilmezliğin bu kadar kesif, bu kadar yaralayıcı olabildiği başka bir zaman dilimi var mıdır acaba?

Geçenlerde pek çoğumuz gibi çalıştığı televizyonların yanısıra varı yoğu gasp edilmiş sevgili meslektaşım Fatih Akalan’ın Youtube kanalı üzerinden yaptığı bir söyleşiye denk geldim. İki küçük çocuğu ve kendisi gibi öğretmen olan eşiyle birlikte İslamofaşist Erdoğan rejiminin zulmünden kaçarken Meriç’in soğuk sularında yitip giden Ayşe Öğretmen’in yine kendisi gibi öğretmen olan arkadaşı Fatma Gündüz’le konuşuyordu.

Meriç’in yitiği Ayşe Abdurrezzak ile 1999’dan beri arkadaş olan, üniversiteyi birlikte okuyan, yüksek lisansı birlikte yapan Fatma Hanım, kendisini “mükemmel bir insandı, çok azimliydi, gayretliydi, hiçbir işi yarım bırakmazdı, çok titiz çalışırdı, yapılan işin bir kenarından tutmazdı, çevresindekileri de cesaretlendirirdi,” şeklinde anlatıyordu. Fatma Gündüz’ün ifadeleriyle Ayşe Öğretmen, “Çok zorluklar, çok zor yıllar yaşamıştı. Yıllarca yırtık bir ayakkabıyla okula gidecek kadar fakir bir ailenin çocuğuydu.” Okumuştu ve çok iyi, çok başarılı bir öğretmendi artık ve haftasonlarını bile öğrencileriyle ilgilenerek geçirir olmuştu.

AYŞE ÖĞRETMEN’İN HİKAYESİ ONBİNLERİN HİKAYESİDİR…

Peki uyduruk bir lastik botla ülkesinden kaçmak zorunda kalacak ne suç işlemişti Ayşe Öğretmen? Arkadaşı Fatma Gündüz anlatıyor: “KHK ile atıldı, uzunca bir süredir öğretmenlik yapamıyordu. Atılmalarından 4 ay sonra eşi Uğur Abdurrezzak gözaltına alındı, cezaevine girdi. Bir ay sonra da kendisi gözaltına alındı. Bir bebeği vardı. O zamanlar 1,5 yaşındaydı. Gözaltından çıktı, ama hakkında bir başka dava daha açılmıştı. İki ayrı mahkemesi vardı. Eşi cezaevindeyken sürekli mahkeme peşinde koşmak zorunda kaldı. Avukat tutacak gücü yoktu. 10 yıllık borçları vardı. Ne eşinin ne de kendi ailesinin maddi durumları iyi değildi. Çanta satarak evinin geçimini sağlamaya çalışıyordu. Yaşlı bir insan olmasına rağmen kayınpederi, fırında çalışarak onların borcunu ödemeye çabalıyordu.”

Fatma Gündüz devam ediyor: “Biz üç samimi arkadaştık. Biz ikimiz şu an buradayız (yurtdışında). (Ayşe) çok sıkılmıştı. Kastamonu’daydılar. Eşi cezaevinden çıktıktan sonra kendisi gibi cezaevinden yeni çıkmış bir arkadaşını yeniden tutuklamışlardı. Üzerlerinde onun paniği, psikolojisi vardı. Ayşe’nin de Nisan ayının ilk haftasında karar mahkemesi olacaktı. Cezaevine girme riski vardı. Neresinden bakılırsa bakılsın ülkeden gitmelerini gerektirecek tüm şartlar oluşmuştu. İş yok güç yok. Mahkemeler… Cezaevleri… Avukat tutacak bile paranız yok… (Olay günü) duyduğumda inanamadım. Telefonla aradım, telefonu hala çalıyordu…”

Fatih’in “Siz neden çıktınız?” sorusuna da Fatma Gündüz şöyle cevap veriyordu o yayında: “Benim eşim de 10 ay cezaevinde kaldı. Çok zor günler geçirdik. Cezaevinden çıktı, ama yeniden arama kararı da çıktı. Benimle alakalı da sürekli şikayetler oluyordu. Ayşe Hocam’la bir dernekte birlikte çalışıyorduk. Ben velilerle, Ayşe Hocam talebelerle ilgili programlar yapıyorduk. (Dernekle ilgili) idari soruşturmalar yapılıyordu. Her sabah o gün başımıza ne geleceği endişesiyle uyanıyorduk. Eşime yeniden yakalama kararı çıkmıştı. Başka bir yerde saklanmak zorunda kalıyordu. Biri 3, diğeri 11 yaşındaki iki çocukla büyük sıkıntılar yaşadık. Artık orası bizim için bir cehennem gibiydi. Arkadaşlarımızı alıp götürüyorlardı. Kardeşimi almışlardı en son. Ablam da ben de aynı yollarla çıktık yurtdışına. Çıkarken ablam 7 aylık hamileydi. Pasaportumuz elimizden alındığı için biz de Meriç’ten çıktık. Üç kardeşiz. Biz çıkarken erkek kardeşim gözaltındaydı. Kolay şeyler değil vatanınızı yurdunuzu terketmek… Evime giremedim. Özel eşyalarımı bile alamadım. Herkesin bir hikayesi vardır. Ayşe Hocam da bu hikayelerden biri…”

TERÖRİSTLİK, İNSANLARA NASIL FAYDALI OLURUZ DİYE ÇALIŞMAKSA…

“Siz terörist misiniz?” sorusuna ise yıllarca öğrenci yetiştirmiş Fatma Öğretmen şöyle cevap veriyordu: “Zaten bizim en ağırımıza giden şey o. Tamam herşeyimizi kaybettik ama asıl bizim en ağırımıza giden ‘terörist’ damgası yemek. Hayatımızı tamamen öğrencilerimize nasıl faydalı oluruz merkezli kurduğumuz için ‘terörist’ damgası yemek bize yapılan en büyük zulümdü. Bu yaftanın arkasıdan günlerce kendimize gelemedik. En yakın dostlarımızın, birlikte pek çok şey paylaştığımız arkadaşlarımızın bizi arkamızdan vurması çok büyük bir zulümdü. Teröristlik… İnsanlara nasıl faydalı oluruz diye günlerce, haftalarca, aylarca çalışmaksa… Teröristlik buysa… Ayşe Hocam, başkalarının çocukları için koşturmaktan bebeği Münir’i bile emziremezdi. Şişelenen sütlerle kreşlerde büyüdü o çocuk…”

Peki, çocuklarıyla birlikte uğradıkları zulmün kurbanı olan Ayşe Öğretmen’in ve onun arkasından gözyaşı döken arkadaşı Fatma Öğretmen’in iyi birer insan olsunlar diye uğurlarına hayatlarını harcadıkları, bebeklerini bile ihmal ettikleri o öğrenciler, o öğrencilerin velileri nerede şimdi? Tanımıyorlar mıydı Ayşe Öğretmeni? Kim olduğunu, nasıl bir insan olduğunu bilmiyorlar mıydı Fatma Öğretmen’in? Onun ve ailesinin, ve onlar gibi onbinlercesinin yaşadıkları zulüm karşısında neden lal kesilip dilsiz şeytanlara dönmeyi tercih etmişlerdi? Vefa bu muydu?.. İnsanlık bu muydu?..

Çocuklarıyla birlikte Meriç’te yitip giden Ayşe ve Uğur öğretmenler, ülkesini gözü yaşlı terketmek zorunda kalan Fatma Öğretmenler, o klişe ifadeyle, Hizmet Hareketi’nin neresine denk düşüyorlardı acaba? Tavan mıydılar, yoksa taban mı? Sahi, aşağılık zalimlerin şeytan işi sınıflandırmasının ne önemi vardı ki? Ayşe Abdurrezzak da tıpkı eşi Uğur Abdurrezzak gibi, yokluk içerisinde güç bela okumuş, topluma faydalı olmaya çabalayan fakir Anadolu çocuklarıydı. Hani şu kendi has evlatlarına karşı vefasız, değer bilmez, nankör, tescilli bir alçağın peşinde masum insanların zulmüne ortak olan Anadolu’nun…

PEKİ BUGÜNE KADAR BOYDAKLAR’DAN KİM NE ZARAR GÖRDÜ?

Ya peki Boydaklar?.. Hadi başa dönelim ve bu aileyi girişte tuhaf bulduğum o kriterle değerlendirelim. Sıfırdan yola koyulup zirvelere yükselen, göz önünde oldukları 1970’lerden bu yana kendi ekmeklerini helalinden kazanmakla kalmayıp aynı anda 14 bin çalışanlarının, aileleriyle birlikte ekmek sahibi olmasına vesile olan Boydakların kime ne zararı dokunmuştu? Bir Allah’ın kulu çıkıp da, koca ailenin tek bir ferdi ile ilgili “Bize de bunların şu kötülüğü oldu!..” diyebiliyor mu?

Bu ülke, bu millet, daha da önemlisi Kayseri ahalisi Boydaklardan iyilikten, vefadan, kadirşinaslıktan, hayırdan başka ne gördü? Peki onlarca yıldır Boydaklar vesilesiyle işini, aşını bulan yüzbinlerce insan neden çıkıp da insan olmanın asgari gereğini yerine getirmiyor? Varlıkta şımarıp sevinmeyen, yoklukta kahredip dövünmeyen bu yiğit, bu fedakar Anadolu insanlarına azıcık olsun bir vefa göstermiyor? Vefa göstermek şöyle dursun, bazıları çıkıp yediği kaba pislemeyi, nankörlüğü ahlak ediniyor? Memleketin insan kalibresi sahiden bu mu? Ailenin işadamları kuşağının birinci nesli Mustafa ve Sami Boydak’ın, ikinci nesli Şükrü, Yusuf ve Hacı Boydak’ın emekleri gözünüze dizinize durmayacak mı sanıyorsunuz?

2014 yılı itibariyle 6,5 milyar TL’lik bir ciroya ulaşmış Boydakların iki nesil boyunca harcadıkları emeğin semereleri harami alçaklar tarafından talan edilirken neden cılız da olsa Kayseri’den bir ses yükselmiyor? Yoksa aranızdan çıkardığınız güya “en prestijli” adam olan Abdullah Gül gibi hepiniz mi dilinizi yuttunuz? İşlerine el konuldu sustunuz, evlerine el konuldu sustunuz, hayatlarına el konuldu sustunuz, şimdi çocuklarına, gelinlerine, torunlarına sıra geldi yine susuyorsunuz? Yazıklar olsun hepinize!..

A BRE KAYSERİLİLER, NEDEN BİRER DİLSİZ ŞEYTAN’A DÖNDÜNÜZ?

Hacı Boydak’tan, Memduh Boydak’tan, Sami Boydak’tan, ailenin birbirinden mümtaz kadınlarından bugüne kadar iyilikten başka ne gördünüz ki her biriniz dilsiz şeytanlara döndünüz ey Kayseri halkı? 2017 Ağustos ayındaki bir duruşmada Memduh Boydak şöyle diyordu: “26 yıl bu ülke için çalıştım. Kayseri’ye üniversite kazandırdık… Ben suç işlemedim. Yaşanan olay sonrası birçok kişi bize küfretti. Devletim ve milletim için canımı veririm ama haksız yere saçımdan bir tel alınırsa kimse kusura bakmasın orada dur derim… Birileri tarafından günah keçisi seçildik. Ahirette hakkımızı soracağız. MASAK raporları evlere şenlik. İnsanların adı başına bela olur muymuş? Gördük ki oluyormuş.”

Şükrü Boydak ise mahkemede şöyle diyordu: “Cezaevine girdim ve hafızam sıfırlandı. 35 polis aracının 10 tanesini Boydak ailesi olarak karşıladık… Bir sene önce trilyonluk adamdık, şimdi mağdur olduk. Bazı medya kuruluşları öküz altında buzağı arıyor. Terör örgütü üyeliği ile yargılanmam gururuma dokunuyor. Bir suçumuz varsa bizi cezalandırın. Ama bizim hiçbir suçumuz yok.”

Şükrü Boydak’ın tutuklu eşi 60 yaşındaki Aliye Boydak da 2017 Mayıs ayındaki bir duruşmada şöyle diyordu: “Ben muhafazakar bir ailenin kızıyım. Gurur duyduğum Şükrü Boydak’ın eşiyim. Hayatım boyunca hayırlı bir eş, vatana hayırlı bir insan olarak yaşadım. 60 yıllık hayatımda hep hayırlar yaptım. Şimdi o yaptığım hayırlar karşıma en ağır suçlamalar olarak geliyor.

Ben kapıma gelen herkese yardım ettim. Pazar günü dahi kapım açık, sofram hazırdı… Ben kimseden para toplamadım, ihtiyacım da yok. Ben eşimden para alır, onu bağışlardım… Bazı tanıklar bana abla denildiğinden bahsediyor. Benden küçüklerin bana böyle hitap etmesinden daha normal ne olabilir? ‘Aliye abla hoş geldin’ sözü beni terör örgütü üyesi mi yapar? İmam değilim, asla olmadım da… Ne imam olacak eğitimim var ne de kapasitem.”

HOLDİNG PATRONLARI GİBİ DEĞİL, SADE BİRER ANADOLU İNSANIYDILAR

Boydakları fazla tanımazdım. Bir ara yolum yurtdışına düştüğünde üçüncü kuşak Boydaklardan geçtiğimiz günlerde gözaltına alınan Sami-Sema Boydak çiftini yaşadığımız mahalde bize en yakın Türk aile olarak bulmuştum. Ara sıra görüşürdük. Diğer Boydaklar gibi bu genç çiftin de evleri herkese açıktı. Oturmalarından, kalkmalarından, konuşmalarından insanlık süzülen bu insanlardan sadece iyilik görebileceğinizi bilirdiniz.

Yıllar sonra, bir üniversitede konferans vermek üzere gittiğim Kayseri’de olduğumu duymuş, onca işi arasında gelmiş beni holding merkezindeki yemeğe davet etmişti. Ailenin diğer tüm büyükleri ile birlikte aynı sofrada bir öğlen yemeği yemiştik. Bugün tamamı haksız, suçsuz hapiste olan bu insanları, Türkiye’nin en önde gelen holdinglerinden birinin patronları gibi değil de, alelade, başı yerde mütevazi birer Anadolu insanı haliyle görmek beni hem şaşırtmış, hem de mutlu etmişti. Şimdi ise bu iyilik timsali insanların sadece kendilerine değil eşlerine, çocuklarına, gelinlerine bile alçakça zulmedilmesi karşısında bir şeyler yapamıyor olmanın kahrını yaşıyorum. Alçaklığın sınır tanımadığı bu süreçte Sema, Ayşe, Merve Boydak’ın şimdilik serbest kalmasına mı sevinsem, varları yokları ellerinden alınmış diğer aile fertlerinin hapse atılmasına mı üzülsem bilemiyorum.

Yok öyle bir şey de, sınırlarının nerede başlayıp nerede bittiği belli olmayan Hizmet Hareketi’nde farz-u mahal bir taban-tavan ayrımı olsaydı şayet, Meriç’te biten trajik hikayeleriyle o taban herhalde Ayşe-Uğur Abdurrezzak çifti olurdu. Bir de Hizmet Hareketi ile olduğu iddia edilen ilişkilerinden dolayı uğramadıkları zulüm kalmayan Boydaklar var tabii. O farz-u mahallik çerçevesinde Boydaklar taban mıdır, tavan mıdır ona da siz karar verin artık.

Benim nazarımda ise Hizmet Hareketi’nde ne tavan vardır ne de taban. Var olan sadece, konumları her ne olursa olsun, yaptıkları hayırlı işlerle göze gelen zulüm altındaki iyi insanlar… Kaldı ki, bu iyi insanların iyiliklerini ne tartacak bir kantar ne de bu insanları hiyerarşiye sokacak bir ölçek var. Bu iyilik ve hayır yarışında ne Boydaklar hikayesi Meriç’te biten Ayşe öğretmenlerden beridir, ne de Ayşe öğretmenler zulüm altındaki Boydaklardan geri. Belki bu sebepten olsa gerek maruz kaldıkları alçakça zulümlerin, gördükleri vefasızlığın da birbirlerinden yoktur bir farkı.

Ama unutulmasın ki Boydakların da Ayşe öğretmenlerin de fedakarlıklarını, insanlıklarını ve bunların karşısında maruz kaldıkları en alçağından zulümleri sadece tarih değil kiramen katipleri de kaydediyor. Tıpkı özelde Kayseri ahalisinin, genelde ise Anadolu insanının kendi evlatlarını harami yamyamlara yem eden bu vefasızlığını, vicdansızlığını, gördüğü iyiliğe kötülükle cevap veren nankörlüğünü kaydettiği gibi.

Ne diyelim, müstahakın vefan kadar olsun ey Anadolu, ey Kayseri!

Önceki Son 10 Yazı:
Mefistofales’e pabucunu ters giydirecek Harami’nin zaaf sultanlığı… - 18 Şub 2018
Türk milleti ‘Said-i Kürdi’nin hüsnü zannına ne kadar layık olabildi? - 13 Şub 2018
Soyağacı mı, darağacı mı? - 11 Şub 2018
Sakın ola ki cephenin öteki yakasına bakmayasınız! - 06 Şub 2018
‘Adalet’ işi tamamdır inşallah, şimdi sıra ‘Kalkınma’da… - 04 Şub 2018
Öteki yanağımızı da mı çevirsek yoksa kuş tüylerini yele mi versek? - 30 Oca 2018
“Günah işleme özgürlüğü”nün önündeki sur yıkılınca… - 27 Oca 2018
Zeytinin dalı üzümün çöpü: Türk askeri Afrin’de kimin için savaşıyor? - 22 Oca 2018
Afrin’de kırılan jeo-politik fay hatları ve Türkiye’nin Babrak Karmal’ı - 21 Oca 2018
Otokrasi ile anarşizm arasında Erdoğan: ‘Sosyal Sözleşme’nin sonu - 16 Oca 2018
önceki yazı

Bayern Münih, yenilgiyi lügatinden çıkardı da; BJK ne yapsın?

Sonraki yazı

İstanbul merkezli Cemaat operasyonu: 144'ü muvazzaf asker 170 gözaltı

10 Yorumlar

  1. Mehmet Mesut
    20 Şubat 2018 at 07:57 — Cevapla

    Tek kelimeyle elinize sağlık.hürmetler ve teşekkürler.Allah razı olsun abi teşekkür ediyorum.

  2. karakaplan
    20 Şubat 2018 at 09:24 — Cevapla

    Hocaefendinin “analarla dolu Anadolu” teveccühlerinin aslında içi boş bir kuruntudan ibaret olduğunu artık anlamaya başlamışız.
    Bir millete karşı duyulan hüsnüzan ile ırkçılık arasında çeşitli kademeler vardır ve insanlar birden ırkçı olmazlar. Türk milletini olduğu alelade konumundan alıp onu pozitif ayrımcılıkla “geleceğin yön vereni”, “dini mübinin bayraktarı” gibi sunarsanız Allah’tan öyle bir tokat yersiniz ki yaşatılan zulmün tek müsebbibi olur o millet.
    Artık bu milletin ne kadar aşağılık bir ırk olduğunu kabul etmek için daha çok musibetler beklemeye de gerek yoktur heralde. Hizmet hareketi de Türklük ve Türkçülük den kendini sıyırıp İnsanlık sıfatını öne koyar İnşallah.

  3. Kerem
    20 Şubat 2018 at 09:56 — Cevapla

    Amin amin amin

  4. tarik
    20 Şubat 2018 at 14:40 — Cevapla

    Güzel insan, yıllardır anadolu insanı diyerek onune geleni mubarek, abi, ilan eden, sakalli biyikli kumas pantolonluyu buda bizdendir diyen, bir sürü şehirde büyümüş ama ufak tefek hataları olan fikirleri dikkate alinmayan , mal biriktirme arzusu olmayan ama fikri olan, is ararken torpil bulamayan, İHL lidir deyip cemaate imam eden ve bir İHL liden zarar gören. Bir zamanlar kalesi degilmiydi Gayseri, Gonya, Molatya, Manisa, angara vb bilmem nenin ogullari beylikler vardı ya hani osmanogullarina caka satan sonra tarih boyu fahişeler gibi bikmadan usanmadan herseferinde güclunün koynunda atlayan anadolu kadınının cocuklari. Biz soykerdikte kimse inanmazdi. olurmu ya sen abartiyorsun.
    Bana gıcık kaparlardi oflu istanbulda doğup büyümüş sıkıntılı tiptim.
    Babam 1960 ta istanbula gelmiş, biz artık istanbulda doğup buyumustuk.
    Her şey çok güzeldi komşuluk insanlar .babamın şivesi yine aynı.Ama fikirleri farkli.iyiki istanbula gic etmisiz der.memlekette insankar birbirini vururdu.Kimse 1990 lara kadar kurt laz oral burali olduğunu bilmez bilsede onemsemezdi.boyle bir mahallede büyüdük. Sonra ne oldu büyük istanbul istilası. Özal yılları. Onune gelen tarikat istilası. Serbest piyasa ekonomisi, arsalar, rant, Müslüman zengin olmalı, sürekli hirlayan mgorus tayfasi , gazete okurduk tamer korkmaza gicik olur, gülerceye ayar olurduk. A.t.alkan çok severim.ali bulaç severdim.kaderin Cilveleri.
    Sene 2007 lerde 2009 2010 larda sevdiğim arkadaşlarıma derdim. Bunlara dikkat edin bunlar 2 vakit arasinda 50 günah işler, ve 5 vakit namazları da mesailerinden calarak kacirmazlardi. Sonra ne oldu biliyormusunuz. Çok komik ve trajik. Sırf haram yememek ve yolsuzluk yapmamak icin kurumumdan ayrıldım. Il degistirdim. Başka bir kurumda çalıştım. Yine göç. Haramilerden kaçış. Rizeli,Bayburtlu,Erzurumlu, erzincanli. Hadi trabzonuda ekleyeyim.gumushaneyide es geçme. Ispiri hiç unutma.60 yıldır istanbulluyuz bir kurumda ise girmek için neler neler.
    Adam Ispirden, erzurumdan, Bayburttan, sivastan vb.geleli 20 sene olmus genel müdür olmuş, breh breh breh. Üstün genler.analari anadolu kadını ya.sonra 2014 te ilk ben yok oldum. 2016 eşim yok oldu. Sonra 2 birader ve yengeler. Sonra televizyonda duydum.kapadokya çocuklarını sanki orospu cocuklari der gibi.arastirdi. ilginçti çünkü inanıyordum öyle olduklarına ama ayıptır, soyleyemiyirdum. Anadolunun tarihini araştırdım. Lan hep böyle. Askerde hatayli iyi bir başcavus vardi bir kız bir oğlu vardi
    Onlara ders verirdim.adam bigün mintikada bana sen hiç esek kovaladı mi dedi.lafi anlamadim.arastirdim.megerse o yörede civar bir çok ilde ve anadoluda bilinen birseymis te ben cahilmisim. Ulan dedim siz kimin cocuklarisiniz. Bu nasıl bir kültür. Lafı uzatmayayim bize anlatılan anadolu herhalde 1800 lere kadar geçerli bir kavramdi. Sonra dusundum islerinde ve hayatinda bukadar yavsak olan bir cografyada göç ederek ayakta kalmıştık. Ama yine mağdur olmustuk. Sonra bu munafik toplum kendini temsil eden tarihi derinliği ve benliği olmayan biryerden( rahmetli dedem derdi rize den adam cikmaz.) Bir lider seçti ve arkasına sığındı sanki 300 yıldır işlenen günahların cocuklariymis gibi. Önce sureti haktan gorundu sonra Ankara savasindaki gibi malum. Kazım Karabekir gibi malum yalaka. Çok dağıldı dimi. Sene 1998 ler gibiydi.sevdigim bir gazeteyi okuyorum. Avrupa nüfusu ülke ülke incelenmiş evlilik dışı doğan nüfusu araştırmis. En iyisi %30 gibiydi. Ozaman kumas pantolon giyiyor çok efendi nurlu bir çocuktum. Hayrete düşmüştüm tipki askerdeki gibi.
    Şimdi suna inanıyorum ve bana hiçte hayret verici gelmiyor. Yukarıda anlattıklarım son 300 yılın cocuklari dur. Hani siz anadolu diyorsunuz ya işte bu işleri ancak bu cocuklar yapar.sakin suçu ingilize amerikaya atmayin.simdi ben yeni bir göç arayışındayim gururlu bir sekilde. Bakalım rabbim be kapı açar. Ama ogrendikkerimi sana diyeyim. Anadolu insanından, tarikatlardan, muslumanlardan uzak dur.uzak dur ki inandigin degerlerini yaşayabilesin. Buda yıllardır anadolu sevicilere son mesajim olsun. Alın anadolunuzu ucuza ekleyin…Bana Allahım yeter.

  5. Thor
    20 Şubat 2018 at 17:50 — Cevapla

    Çok güzel ve haklı bir yazı. Tebrik ederim. Sadece Kayseri değil. Tüm Anadolu ve ortadoğu böyledir. Bu böyle biline.
    SANA VEFALI OLAN BATIDIR EY HİZMET!
    Bugün BAYERN MÜNCHEN’i tutuyorum. O kadar! İsterse karşısındaki milli takım olsun! İSTERSE 10 SENE SONRA HERŞEY GERİ GELSİN. UNUTMAYACAĞIM.
    DÖNMEYENLERDENİM.

  6. Gergedan
    21 Şubat 2018 at 00:36 — Cevapla

    Duygusal acidan bakildiginda insani rahatlatsa da dogru bir uslup olmadigi kanaatindeyim.
    Agir bir algi yonetimi altindaki Anadolu insanina yuklenirken bazi seyleri unutmamali:
    1. Bu insanlarin cogu, olanlardan etrafinda gordukleri kadar haberdar. Cogu hadiseleri bilmiyor.
    2. Bu kadar zorba ve baskici, Sufyaniyeti temsil eden bir guruha karsi Anadolu topraklarinda birsey yapabiliyor idiyseniz Sn Yazar neden terk ettiniz ki? Kolay olmasa gerek Anadoluda konusabilmek…
    3. Kaldi ki Hizmet Hareketinin ve fertlerinin yaptigi seyler teveccuh ya da vefa beklentisi ile degil ki! Bunun imasi bile sakat ve Hizmetin fertlerine en hafif tabiri ile ayip degil mi?
    4. Anadolu insanini tahkir anlami da icerebilecek ifadeler, ne Efendimiz (sav) ne de O’nun yolunda ilerlemeye gayret eden Hizmet insaninin uslubuna yakismaz, yakismiyor. Aksine tepki dogurur. Hak ve hakikatin savunulmasi icin yontem usul ariyorsaniz, lutfen HE’ni Hz Ustad’in ifadelerine bakiniz. Biz bize yakisani yapalim.
    5. Ne dersenuz deyin siz sadece siz degilsiniz.Bunu lutfen unutmayin.

  7. berrin
    21 Şubat 2018 at 00:43 — Cevapla

    Ömrümde ilk defa böyle bir köşe yazısı okudum.

    Yazdıklarınızın her satırına sadık mısınız Bülent Bey?

    Bir dua var bilir misiniz?

    Allahım bizi bu cahiller yüzünden helak etme?

    Allah, bir masumun hürmetine neler gösterdi cahil fanilere bilir misiniz?

    Anadolu kadim topraktır.Bağrında hiç kimseyi yetiştirmedi desek bile Horasandan gelip bedenlerini bu topraklara feda eden ne Pir-i faniler vardır bilir misiniz?

    Üzerinden yol geçirilmek istenip eski bir mezardır, okunmuyor kime ait olduğu, yıkın gitsin denilip, kaç kepçenin! kaç arazi aracının !ters düz olduğunu bilir misiniz?

    Alkolün dereler gibi aktığı sayfiye beldelerinde kimsenin huzur bulamadığı ,paranın oluk oluk akıpta huzur getiremediği egenin incisi,akdenizin zümrütü,karadenizin elması denilen yerlerde ezan sesinin kaybolduğu ,ibadetlerin tatbikatmış gibi yapıldığı ,her santimi necasettir artık denilecek o topraklarda O bedenler olduğu müddetçe ve bugün babil denilen bölgenin güneydoğu anadolu sınırlarının içinde olduğunu kabul edersek ismini bildiğimiz ve bilemediğimiz peygamber ve sahabelerin izleri ariflerin,velilerin defin yerleri olduğu müddetçe hiç durmaksızın okunan Kuran cüzleri olduğu müddetçe,zindanlarda yükselen Allahuekberr…olduğu müddetçe ANADOLU temiz tertemiz insanların yurdudur.Üzerinde yaşarken O’nu kirletmeye çalışan çok oldu yüzyıllardır.Lakin Anadolu bağrını sonuna kadar açtı onlara ve hepsini sinesinde çürüttü bedenleri gübre oldu yonca yetiştirilen meralara.

    Yine ben Anadoluyum diyecek ve çocuklarını bahçesinde olgunlaştırıp enerjilerinin son damlasına kadar üzerinde oyun oynatacak uyku zamanları geldiğinde sessiz sedasız uyutacaktır.

    Anadolu kadim topraktır ,gözle göremediğimiz şahmeranların toprağıdır,elle tutamadığımız zümrütü anka kuşlarının vatanıdır.Nasıl yaşadıkları neden hep aynı kaldıklarını bilemediğimiz balıkların mekanıdır.Anadolu üzerinde yaşayan faniler yüzünden anadolu değildir ,anadolu kadim toprakları yüzünden anadoludur ve ne zaman nerede olacağı bilinmez bağrında sakladığı evlatlarından 300 yıl önceki sadakati ve adaleti görürsünüz.

    Anadolu üzerindeki insanlar için sevilmez Bülent Bey, topraklarından yeryüzüne sızan maneviyat yüzünden sevilir,koklanır,burnunda tüter, bir avuç toprak alıp cebinde saklayanlar için sevilir ANADOLU.

  8. mahir
    21 Şubat 2018 at 02:35 — Cevapla

    Balıkesirdeki kız isteme katliamına üzülerek haber videosunu açtım, aile büyüğünün kafasındaki ampüllü eşantiyon akp şapkasını gördüğümde üzüntüm geçti! Evet, o derece! Köprüde boğazı kesilen harp okulu öğrencisinin cesedini tekmeleyen ve yüzbinlerce masumun hayatını karartan zihniyetin şakşakçılarının başına gelenlere üzülemiyorum maalesef..

    “Müstahakın, vefan kadar olsun ey Anadolu!”

  9. Fakir
    21 Şubat 2018 at 07:45 — Cevapla

    Haklısınız ama Anadolu’dan siz de çıktınız, HE’ de çıktı. Hizmet de oradan çıktı. Üstat da oradan çıktı. Ben bşr hiçim ama ben de oradan çıktım. Tanıdığım tanımadığım Efendimiz (asm)’ in kardeşlerim dediği HE’nin taze taze muştularını bamtellerindenverdiği milyonlarca hizmet kahrâmanı da oradan çıktı.
    Yazıda geçen Boydaklar İpekler bilmem neler neler… daha ne kadar büyük ve küçük işadamları esnaflar oradan çıktı. Hizmetin dışarıdan sosyolojik kitabını yazan Avrupalı akademisyene, Afrika’da okulum var diyen küçük esnaf Urfalı Demirci İbrahim abi de oradan çıktı.
    Örnekler çok uzun.
    Bunları derken ben de yurtdışındayım yıllardır. İki yıldır öz abilerimle küsüz mecburen. Konuşmuyorlar benimle. Ne diyeyim bilmiyorum. Özleri esasen çok iyi ama Efendimizin haberini verdiği Süfyanla da baş etmek hakketen zormuş. Savrulacağız ama dikkatli olmak lazım.
    Ha bu arada bu adi Süfyan da Anadoludan çıktı.
    Tabi adlarını söylemeye gerek yok çok zalim satılmışlar da çıktı. Çıkıyor ve çıkacak.
    Bence HEnin Tevhidnamesi acayip bir kriter ve dua. Allah kalbi mühürlenmişlere bin bela versin.
    Onlar zulmettiler ama bşz HEyi dinlemeye devam edelim derim. Bu güne kadar bizi onlar hiç yanıltmadı. Yukarda bir arkadaş HEnin Anadolu kuruntusu demiş. Yaaa kuruntu demeyelim. Koskoca hocamız hala dikkatli bir dil kullanıyor. Demek ki bir bildiği var. Şimdi diyeceksiniz ya senin aklın yok mu? Var ama HE kadar şey bilmiyorum. Beni hiç aldatmayan birisine itibar ve itimat ediyorum.
    Daha düne kadar Anadoludan Geldik türküleri söylerdik Olimpiyatlarda.
    Efendimizin en yakınlarından bile dönen olmuş.
    Ama koskoca bir milleti kökten silip atmıyoruz. Bırada da aynısı olmalı.
    Aklıselim olmalıyız.

  10. faydasız b fülan
    23 Şubat 2018 at 02:18 — Cevapla

    mekke de efendimize vefasızlık etmişti. fakat ne O ne de ashab-ı kiramdan biri ne de sonra gelen büyükler, mekkeye dil uzatmadılar. sizin bakış açınızın kaynağı nedir acaba? kendi kıt aklınız mı? öyle şeyler yazıyorsunuz ki, hizmete gönülden bağlı olduğundan zerrece şüphem olmayan arkadaşın biri, hocaefendinin anadoluya bakışına “kuruntu” diyebiliyor! siz de diğer bir yazınızda üstada bilgisiz filan diyebiliyorsunuz. Kur’an’ı asrın idrakine, asrın yöntemleriyle sunan koca koca Hakikat kahramanlarına dil uzatıyor ve uzattırıyorsunuz. Siz onların açtığı şehrahta ancak bir nefer olabilmişsiniz.. büyük paye.. haddini bilmek.. daha büyük paye… fakat bunları yazıyorum diye, yazınızdaki hiç bir şeye katılmıyorum demek değil.. sadece yutkunuyorum ve size de yutkunmanızı tavsiye ediyorum.. dilimize ve kalemimize her geleni filtresiz salmayalım..

Değerli Okurumuz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir