‘Varlığınız elinizden alınıyor, ses çıkarın!’

“İLK KURŞUN” misali bir başlangıç olur da bu, inşaallah arkası gelir. Ben birbuçuk yıldır ne yapsam diye düşünüyorum, benim yüzümden cemaate zarar gelir diye adım atamıyorum.. Hukuki mücadelem işe yaramıyor.. Bi meydana çıkıp fevri bir hareket yapsam mı diye çok düşündüm, gereksiz olur gibi geldi.. Derdest edilir unutulurum, aileme akrabalarıma kadar hayatlarını mahvetmiş olurum diye korktum.. Hocaefendi “dökülün sokaklara” dese koşacak durumdayım, ya da “beni seven herkes, evinden gözaltına alınmayı beklemeden gitsin teslim olsun” dese gidecek durumdayım! Ama hep “zalime yardımcı olmayın” diyor, “müspet hareket” diyor, taşkınlık istemiyor… Sabrediyoruz, kendimizi zaptediyoruz.. Kiminle neyle savaştığımız belli değil, polis desen emir kulu, asker desen emir kulu, hakimler farklı bir karar verecek olsa onlar da şutlanıyor.. Avukatlar korku içinde… Ne yapalım, nasıl adım atalım, kimi nereye şikayet edelim, nasıl protesto edelim? Avrupa ve BM de sallamadı! AYM reddetti.. Danıştay alt mahkemeye yolladı, İdare Mhk de umursamadı.. Bimer ve Cimer zaten zulmün merkezi… OHAL komisyonu, oyalama makamı… Meclis zaten bypass edilmiş… Ne yapsak bilemiyorum ki