AnaSayfa»Yazarlar»Mahmut Akpınar»Hizmet insanları ne istiyor?

Hizmet insanları ne istiyor?

Pinterest Google+

YORUM | Doç. Dr. MAHMUT AKPINAR

Dünyanın her yerinden, her dilden, kültürden, ırktan hatta dinden insanlar Hizmet Hareketine gönül verdi. Okullarından, öğretmenlerinden, sohbetlerinden yararlandı. “Yaşatmak için yaşayan” fedakar eğitimcilere, rehberlere hep minnet, şükran duydular. Çünkü Hizmet çağın gereklerine uygun yöntemleri kullanarak insanlara insani özelliklerini keşfetme, Hakkı tanıma yollarını açıyordu. Ne bilimle çatışıyor ne de dine savaş ilan ediyordu. Ulumu diniye ile ulumu fenniyeyi mezcedip insanları hakikatla buluşturuyor, hakiki medeniyete ulaştırmaya çalışıyordu. Pozitivizmin kaba mantığından, radikalizmin şiddetinden, ham yobazların taassubundan uzak şekilde insanlara Yaratıcıyı sevdirmeyi gaye ediniyordu. Türkçeyi bir sevgi dili haline getiren Yunus’un duru ifadesiyle “Yaratılanı severiz yaradandan ötürü” diyordu. Kuşatıcılık, kucaklayıcılık açısından gönüllülerine birer Mevlana olmayı öğütlüyor; “kim olursan ol gel” düsturunu esas alıyordu. “Aç sineni açabildiğin kadar ummanlar gibi olsun, kalmasın el uzatmadığın bir mahzun gönül” diyordu.

Hizmet, ilkelerini, hedeflerini satırlara yazmakla kalmamış, sadırlara da işlemiş, “örnekleri kendinden bir Hareket” olmayı başarmıştı. Birbiriyle kanlı-bıçaklı milletlerin çocuklarını aynı okulda, aynı sırada eğitip arkadaş yapıyordu. Savaşların olduğu ülkelerden insanlar akın akın kaçarken eğitim gönüllüleri bu ülkelere doğru gidiyor, zor zamanda o ülkeleri terk etmiyordu. Türkiye gibi katı laikliğin uygulandığı bir ülkede dindar olmakla bilimin, fennin çelişmeyeceğini net şekilde ortaya koymuştu. AKP zulmüyle kapatılan binden fazla okulun çok da uzun olmayan geçmişi ulusal ve  UA bilim ödülleriyle, madalyalarla doluydu. Taassuba, cehalete, iftiraka saplanmış (bazı) dindarlara ve cemaatlere yeni ufuklar açmış, Anadolunun imkansız, eğitimsiz nesillerini hayatın merkezine taşımıştı. Dünyada İslam’ın şiddetle, silahla anıldığı, Müslümanların kolayca provokasyonlara malzeme olduğu bir çağda taş atma ölçüsünde dahi şiddete bulaşmamıştı. Son dönem yaşadığı en ağır işkenceler, zulümler dahi şiddetten uzak durma, gönül kırmama ilkesinde en küçük gedik açtıramadı bu güzel insanlara.

Hizmetin bir sertifikası, giriş sınavı, mensubiyet belgesi yoktu. Vermeye, koşturmaya, fedakarlığa, hasbiliğe dayalı bir hareketti. Makuliyeti, insanlık için vadettikleri, İslam’ın esaslarına sadakati, Türk toplumuna verdikleri, Anadolu insanına kazandırdıkları nedeniyle pek çok insan kendini buraya ait hissetti. Bu kervana gönüllü olarak katıldı. Bütün baskılara, zulümlere, hapislere doldurulmalara, mala çökmelere, yurdundan yuvasından, eşinden çocuğundan edilmelere rağmen hala insanların çok büyük bir kısmı Harekete inanıyor, güveniyor. Hareketin geleceğiyle ilgili umudunu koruyor. Ancak 15 Temmuz’a ve sonrasına dair insanların izah edemediği, tam anlayamadığı noktalar var. “Demokrasiden dönüş yok”, “en kötü sivil yönetim en iyi askeri idareden iyidir” diyen bir Hareketin 15 Temmuz’da yer almış olacağına ihtimal vermiyor kimse.  Bunun bir kurgu olduğu, birilerinin otoriterleşmesi için “Allah’ın lütfu” olarak görüldüğü çok açık. İktidarın izah etmesi gereken, örtbas ettiği pek çok karanlık nokta var. Erdoğan ve çevresi iyi bir medya çalışmasıyla ve devletin imkanlarını kullanarak şimdilik kamuoyunu yanıltmayı başardı. Fakat Hareketin tabanında da 15 Temmuz ile ilgili puslu noktaların, karanlık kişilerin/ilişkilerin neden aydınlatılmadığı konusunda bir miktar rahatsızlık var. Taşlar tam yerine oturmuyor. İnsanlar ikna edici cevaplar alamıyor. Sorular, meraka mucip konular geçiştiriliyor.

Belli ki bizim içimizden birileri de devşirilmiş. Devlet, pek çok cemaate tarikata olduğu gibi az da bu Cemaatin içine de sızmış. Bu unsurları 15 Temmuz’da Hareket’i meşum darbe karesine sokmak için çok iyi kullanmışlar. İnsanların buna da itirazı yok. Bunu da bir nebze anlayışla karşılıyorlar. İçimizden çürük elmaların, devşirilmiş bir kısım adamların çıkabileceğini kabulleniyorlar. Peygamberlerin en dibinde bir sürü şer adam, ihanet eden, münafıklık yapan çıkmış ve peygamberler bunların zararını bütünüyle bertaraf edememişler. Hizmet gibi gönüllülüğe dayalı, gevşek bir yapılanmaya sahip, herkesin kolayca girebildiği bir Harekette art niyetlilerin olmaması düşünülemez.

İnsanları asıl üzen, umutsuzluğa sevleden şey bu tür olayların üzerine gidilmemesi. Yüzbinlerin hapislere doldurulmasına, milyonların hukukuna tecavüz edilmesine sebep olan bu tür kişilerin ve oluşumların yeterince tetkik edilmemesi, insanların iknası, mutmain olması için çaba gösterilmemesi. 15 Temmuz üzerinden 2.5 yıl geçti ve hala pek çok şey muğlak. Beylik laflarla, idare-i maslahat kabilinden şeylerle zaman tüketiliyor. İnsanlar yaşananları bir yönüyle “yolun kaderi” görüyor. “Allahtan geldi çekeriz”, “günahlarımıza kefaret” diyorlar. Kadere inanıyor ve tevekkül etmesini biliyorlar. Kaybettiklerine bir teselli yolu buluyorlar. Ama problemleri yok sayma, eylemsizlik, benzeri yeni vakalar için gerekli tedbirleri almama, art niyetli kişilerin operasyonlarına devam edebilmeleri umutları kırabilir. Yaşanan bunca fecaate, felakete rağmen kriz yönetiminin olmaması, her meseleyi zaman bırakma, inisiyatif almama, karanlık ilişkiler ağında olduğunu bilinen ve milyonlarca Hizmet mensubuna zarar verenlerin “korunuyor” olduğu algısının verilmesi insanların güvenini eritebilir.

Bu çerçevede AFSV’nin 11 Kasım günü yaptığı açıklama ve bazı ilkelere tekrar vurgu yapması çok önemli. Özellikle herkesin bulunduğu ülkenin hukukuna riayet etmesi, kimden gelirse gelsin hukuk dışı, şiddet içeren ve Hizmetin ilkeleriyle bağdaşmayan tavsiye ve yönlendirmelerin dikkate alınmaması yönündeki uyarılar hayati.

15 Temmuz Hareket için her açıdan bir dönüm noktası. Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Eğer yeni şartlar, konjonktör iyi değerlendirilebilirse bu kriz fırsata dönüşebilir. Hizmetin bütünüyle globalleşmesine, yeni ufuklara açılmasına şahit olabiliriz. Ne var ki bunu yapamazsak gelecek çözülüşlere, kopuşlara ve dağılmalara gebe görünüyor. 15 Temmuz insanlardaki eski yerleşik anlayışı da değiştirdi. Sadece zihni berraklarla muhatap olan, pek çok kimseye ulaşma, dinleme imkanı olmayan arkadaşlar bu tür konuların konuşulmasından hazzetmiyorlar. Köklü bir zihniyet değişimi olduğunu, hiçbir şeyin eskisi gibi olamayacağını görmek istemiyorlar. Artık insanlar yoğurdu üfleyerek yiyorlar. Sorgulayarak, irdeleyerek, test ederek bir işe girişmek ve içinde olmak istiyorlar. Herşeyin açık, şeffaf, net ve belirgin olmasını istiyorlar. “Bilmediğiniz şeyler var” dönemi bitti. Hoca Efendiye atfen esnetilmiş, sündürülmüş bilgilerle insanları motive etmek artık mümkün değil. Bütün bunlara rağmen insanlar Harekete ve ilkelerine güveniyor. Hizmetin daha yapacağı çok şeyin olduğuna inanıyorlar.  Ama eski zihniyetle, eski yöntemlerle değil!

Çok şey değil, insanlar kendilerine karşı açık, dürüst olunsun istiyorlar. Kim olursa olsun amme hukukuna tecavüz edenlere, insanları zora sokanlara, yetkilerini istismar edenlere tolerans gösterilmesin istiyorlar. Kol kırılsa dahi bir defa daha kırılmaması için önlemler alınsın, kırık kol tedavi edilsin istiyorlar.  Dünyada örnekleri olan pek çok STK, NGO gibi açık ve şeffaf bir yapıyla yola devam edilsin, izahı mümkün olmayan işlerden uzak durulsun; herşey yasal, izah edilir şekilde yapılsın istiyorlar. Batıya göçmüş pek çok insan eski anlayış ve yöntemlerle yeni dünyada hayatını zora sokmak istemiyor.

Bunları yapmak zor değil. Hareketin temel ilkeleri, misyonu, vizyonu, yöntemleri, örgütlenme şekilleri çerçevesi belirli şekilde yazılacak ve deklera edilecek. Sonra buna uygun davranmayanlara hesap sorulacak. Açık ve net şekilde karanlık, kirli, şaibeli kişilerle yollar ayrılacak. Böylece 15 Temmuz benzeri yeni provokatif, maniplatif tuzaklara düşmenin yolları tıkanacak.

İnsan nisyan ile malul. Günah, hata, kusur işlemek insan olmanın gereği. Bütün diğer beşeri organizasyonlar gibi Hizmet Hareketi’nin içinde de para ile, makam ile aldatılan, şeytana uyup nefsine mağlup olan, art niyetli insanların çıkmasından daha doğal bir şey yok. İnsanlık tarihi boyunca her türlü dini, sosyal grup içinde böylesi insanlar olmuş. Uhud Savaşı öncesi Hz. Peygamberin arkasında görünen kişilerin 1/3’ünün havadan-sudan bahanelerle sefere katılmadığını hatırlayınca Hareketin içinden çıkan ve zarar veren insanlar anlayışla karşılanıyor. Ama insanlar bir avuç art niyetli, kirli, kime hizmet ettiği belli olmayan, devşirilmiş kişinin milyonlarca insanın hukuna tecavüz etmesine müsaade edilmesin, fırsat verilmesin istiyor. Bir kaç densiz, dengesiz yüzünden bunca emeğin heder edilip, itibarımızın karalanmasına hayıflanıyor. Çözümler noktasında ağırdan alınması, bazı problemlerin yok sayılması, zararlı kişilerin tecrit edilmemesi insanları yaralıyor.

15 Temmuz mizanseni milyonlarca masum insana çok büyük zararlar verdi. İnsanlar bir şekilde bunu göğüslemeye çalışıyor, tahammül ediyor. Fakat ömürlerini adadıkları, gaye-i hayal haline getirdikleri, insanlık ve İslam için çok şey yapacağına inandıkları bir idealin harcanmasına, karalanmasına, itibarsızlaştırılmasına tahammül edemiyorlar. Bu konuda bir şeyler yapması gerekenlerin duyarsızlığını affetmiyor, daha basiretli sorumlu davranılmasını, kitlelerin beklentilerinin dikkate alınmasını istiyorlar.

Önceki Son 10 Yazı:
Agresif eleştiri çözüm olur mu? - 10 Kas 2018
Devlet kimin? - 25 Eki 2018
Erdoğan ve Ergenekon çatışır mı? - 16 Eki 2018
Diktatörler ekonomik krizle devrilir mi? - 02 Eki 2018
Müslümanlar için vicdan testi: Yemen - 25 Eyl 2018
Hak arama ve tevekkül - 11 Eyl 2018
Cemaatlerde ve tarikatlarda yönetişim mümkün mü? - 20 Ağu 2018
Müslümanlar, meşveret, yönetişim - 11 Ağu 2018
Acılar, mağduriyetler çocuklarda kimlik bunalımına neden olmasın! - 28 Tem 2018
Demokrasi ‘gavur’ işi, peki adalet nerede? - 12 Tem 2018
önceki yazı

Tr724 | 14 Kasım 2018 Çarşamba Gazeteniz

Sonraki yazı

Solari, Del Bosque olur mu?

6 Yorumlar

  1. Sadık
    14 Kasım 2018 at 11:47 — Cevapla

    Selam
    “İktidarın izah etmesi gereken, örtbas ettiği pek çok karanlık nokta var.”
    Demişsiniz peki neden yapsın adam bunu.
    Bence Hizmet Cemaat ne derseniz deyin izah etmesi gereken noktaları izah etmeli kendi üzerindeki fulu alanlar ile ilgili.
    Birde MAHMUT bey her nedense kafası karışık arkadaşların biraz tabanın ilgisini çeken yazılarından sonra böyle hedef saptırıcı hiç bir şey söylemeyen tribüne yönelik hamaset yazları yazması.
    Artık bu çok sevimsiz oluyor.
    Hizmet insanı olarak Mahmut beyin istediklerini istemiyorum.
    Kimse benim adıma genelleme yapmasın lütfen

  2. Abdullah A
    14 Kasım 2018 at 15:54 — Cevapla

    Bir türlü anlamadığım şey şu; Hizmet acaba 15 temmuzun aydınlatılması için ne yapabilir. Medyası yok olsada türkiyede yayınlatmazlar. İkincisi uluslararası girişim için başta FG komisyon teklifi etti ve verilecek karar yanlış da olsa uyulacak dedi. Daha nasıl bir muğlaklığı giderebilir. Tüm ülke ve tüm dünya kulaklarını tıkamış ne haliniz varsa görün demişse, senin elinden de hiç bir şey gelmiyor sadece yolun kaderi demek mecburiyetiyle Rabbine dayanıyorsa buda sorunu ötekileştirmekmi oluyor. Her gurubun içinden çıkacak çürük elma umumu günahkar etmeyeceği gibi FG nin bir yönlendirmesi söz konusu olmadığı hiç bir faaliyette ne onu nede ona gönül verenleri mesul tutmaz. 15 temmuz akp kurulduğunda ajandadaydı zaten 17/25 te ajanda açıldı 15 temmuzda sahnelendi. Kurt seni yemeyi kafaya koymuş sen keşke bu kadar semiz olmasaydım belki iştahı kaçar yemekten vazgeçermiydi diye hayıflanmaya benziyor. Genede Mahmut bey gibi nadirattan fikrin analizin hakkını verenlere de kızacak değilim vardır bir bikdikleri. Aklım almaz benim

  3. levent
    14 Kasım 2018 at 17:13 — Cevapla

    ben burada ortaya koyulan prensiplerin tamamının altına imzamı atarım. eski yöntemlerle hareket edilmemesi gerektiği konusu çok açık. ben ve benim gibi memnuniyetsiz insanlar var ki bu insanlar memnuniyetsizliklerini kırmadan dökmeden çözüme katkı sağlasın diyerek ifade etmek istiyorlar ama böyle bir zemin görmediğimiz için susmak zorunda kalıyoruz. çünkü ifade etmemiz halinde kırarız dökeriz diye de endişe ediyoruz. artık bu farklı görüşlerin ifade zemini bulabileceği ortamlar oluşturulmaya başlanmalı. aksi takdirde korkarım hizmet şahin – güvercin tarzında bir bölünmeye gidecek.

  4. Halim
    14 Kasım 2018 at 19:01 — Cevapla

    Hâlâ, yapıldığı söylenen iç muhasebenin neticesinde “tabandaki” insanlara yönelik tatmin eden bir açıklama olmadı. Hareketin tüm insani ve maddi imkânlarının tüketilme noktasına getirildiği böyle bir durumda dahi ketumluk yapılması sinirleri bozuyor. Şeffaflığı ve demokrasiyi savunan bir hareketin kendi içinde bunları sağlayamaması tam bir çelişki değil de nedir? “Boğazımıza bıçak dayalı, neyi kabul edelim?” tarzı samimiyetsiz söylemlerden gına geldi. Bazıları hayal satmaktan ve yaşanan acıların sorumluluğunu üstlenmekten ne zamana kadar kaçacak?

  5. Ayhan Öztürk
    14 Kasım 2018 at 20:11 — Cevapla

    ”Birde MAHMUT bey her nedense kafası karışık arkadaşların biraz tabanın ilgisini çeken yazılarından sonra böyle hedef saptırıcı hiç bir şey söylemeyen tribüne yönelik hamaset yazları yazması.”

    Sadık Bey, ifadenizi anlayamadım. Açabilir misiniz?

    Yazıyla ilgili olarak: Evet, şeffaflık ve hesap verebilirlik esas. Bunu hizmet arkadaşlarımdan bekliyorum. O zaman söz sahibi olan, yönlendirme, karar alma pozisyonunda bulunan arkadaşlarımız hesap versin bizlere.

    Bu bizim hakkımız. Suçlamayacağız, kızmayacağız. Sadece öğrenmiş olacağız, o kadar.

    Hukuk önünde bir sorumlulukları varsa ona karışacak halimiz yok.

    Aynı samimiyetle dualarımıza alacağız.

    Lütfen bir açıklama yapın, herkes ortadan tuz buz olup kaçmasın.

    Birinci ağızdan dinleyelim. Başkaları suçlamadan, eksiksiz, neyse o.

    Bir açıklama. Yer, şahıs, karar… Neyse artık.

    Hatamız varsa bilelim, yoksa daha güzel. Yok olduğunu ben zannimla konuşmayayım.

    Anlatılsın, ben de öğrenip öyle savunayım.

    Bilmeden konuşmak bizi haktan uzaklaştırabilir.

    Acaba içerdekiler zarar görür mü endişesi varsa ona bir şey diyemiyorum.

  6. Emine Kaya
    15 Kasım 2018 at 09:12 — Cevapla

    Hizmeti ve yasadiklarimizi cok guzel ifade eden bir yazi olmus..

    Ama aklima takilan bazi seyler var .

    Yasadiklarimizi ‘peygamber yolunun kaderi ‘olarak her daim bize hatirlatan zaten Hocamiz..Biz de genel olarak Hocamiz ne derse ona gore meselelere baktigimiz icin meseleyi musibet olarak goruyoruz.. Ve belki de dua ile izdirap ile gececegini inaniyoruz. Bamtellerinde sizin bahsettiginiz gelecekte parcalanmamak icin yapmamiz gereken kisimlara atif yapilmiyor gibi geliyor..

    Ya da ekrana kapali meclislerde konusuluyor olabilir ama bizim onlara ulasma imkanimiz yok.

    Ayrica suan hala hizmetin karar alma mekanizmalarinin cogunda zihni berraklar yer almiyor mu..

    Mesela merak ediyoruz ..Su programin kullanilmasia kim he dedi..Bu program bir proje miydi..Biri de cikip ya hakkinizi helal edin cok insani zorda biraktik diye birsey demiyor..Japonya da olsa bir suru insan belki harakiri bile yapmisti..

    Velhasili kelam 15 Temmuz bir belaydi malesef ama bizim insani bazi ozelliklerden malesef ne kadar uzakta oldugumuzu ve hala alinacak cok yolumuz oldugunj gosterdi.

    Rabbim hizmetimize zeval vermesin insAllah su akar yatagini bulur.Ve tazelenmis bir sekilde gelecege umutla bakabiliriz.

Değerli Okurumuz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir